Opis
Zawarte w podręczniku wiadomości z anatomii topograficznej zwierząt domowych są objęte programem nauczania na wydziałach weterynaryjnych. Opanowanie wiedzy z tego przedmiotu powinno przygotować studentów do dalszej nauki na wyższych latach studiów. Znajomość anatomii topograficznej jest niezbędna w przyswojeniu przedmiotów klinicznych i w praktyce weterynaryjnej, a ponadto umożliwia wypowiadanie opinii o prawidłowych lub patologicznych stanach narządów na podstawie położenia ich względem siebie, dopuszczalnego zakresu przemieszczeń fizjologicznych, zmiany kształtu oraz. położenia, m.in. w zależności od stanu odżywienia i wieku zwierzęcia.
Mianownictwo, podział dala na części, a jego powierzchni na okolice, są podane według Weterynaryjnego Mianownictwa Anatomicznego (1978). Miana oznaczające usytuowanie i położenie struktur anatomicznych często zmieniano ze względów praktycznych,
np. określenie ,,doczaszkowy” zmieniano na ,,przedni”, „doogonowy” – na „tylny”, „dobrzuszny” – na „dolny”.
Przy niektórych mianach anatomicznych podane są również inne, równoznaczne nazwy, jak również eponimy, które nadal istnieją w starszych wydaniach podręczników i są używane w praktyce weterynaryjnej. Okolice topograficzne opisano zgodnie z ich anatomiczną budową warstwową. Przy opisie topografii narządów wewnętrznych stosowano metodę określania ich rzutów na powierzchnię dala albo metodę opisu ich położenia w stosunku do innych narządów lub do kośćca. Niektóre okolice i narządy opisano bardziej szczegółowo, w zależności od gatunku zwierzęcia lub znaczenia praktycznego.
W tekście zasygnalizowano również niektóre problemy kliniczne, aby Czytelnik miał możliwość wyrobienia sobie poglądu na związek między budową organizmu zwierzęcego, topografią jego narządów a zagadnieniami praktyki weterynaryjnej.
