Opis
W prezentowanej książce autor przedstawił na tle wydarzeń politycznych ispołeczno-ekonomicznych dzieje ustrojowe instytucji bezpieczeństwawewnętrznego w Polsce w okresie od połowy XVIII wieku do 1989 r.
Swoją narrację rozpoczął od momentu próby tworzenia w Polsce zrębównowoczesnego państwa w II połowie XVIII w. na podstawie doświadczeń orazidei Oświecenia. To wówczas po raz pierwszy udało się uruchomićadministrację rządową na poziomie centralnym, włącznie z resortem sprawwewnętrznych, zarządzającym problematyką bezpieczeństwa wewnętrznegopaństwa. Okres ponad stuletniej niewoli to czas implementacji rozwiązańustrojowych z państw zaborczych. Dość często instytucje bezpieczeństwatych państw prowadziły działalność antypolską. Z kolei krótki,dwudziestoletni okres niepodległości w okresie międzywojnia to czastworzenia w trudnych warunkach instytucji i formacji zajmujących sięochroną bezpieczeństwa państwa i obywateli, które uzyskały akceptacjęspołeczną oraz dużą wiarygodność na arenie międzynarodowej.
Ten potencjał został zniweczony w czasie II wojny światowej.Funkcjonariuszy, pracowników policji, KOP, Straży Granicznej czekałtragiczny los. Epilogiem tej narracji jest próba tworzenia na ziemiachpolskich obcego modelu ustrojowo-politycznego, opartego na przemocy ibraku demokracji. Podobnie jak w innych krajach tej części Europypodporą władzy komunistycznej były wzorowane na modłę radzieckąinstytucje bezpieczeństwa. Kolejne, bardziej współczesne modelesystemowe bezpieczeństwa po 1989 r. to już temat na następną książkę.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
