Opis
Po obrzeżach miasta, bazarach, podwórkach, komisariatach, melinach i pustostanach wciąż krążą ci sami: pogubieni, obici, wierni swoim ludziom i swoim zmarłym. Filip schodzi pod powierzchnię miejsca, które zna od dziecka, ale którego sens wciąż mu ucieka. Trafia między migrantów z Bakalarskiej i Wólki – pod rękę sangomy odprawiającej rytuał dla już od dawna nieżyjącego miasta. Policja, kwas, stare ziomki. Nocne przejazdy i zwidy. To wszystko Warszawa – miasto jak rana, która nigdy do końca się nie zabliźniła.
Szawarwa to opowieść o mieście przestawionym jak sylaby w jego własnej nazwie: niby tym samym, a jednak obcym. O stolicy zbudowanej na trupach, pamięci i ciągłym kombinowaniu. O ludziach, którzy próbują się nie zgubić, choć wszystko wokół sprzyja temu, by poszybowali w dół.
To opowieść gęsta od dymu, basu i krwi. Brutalna i zabawna, wściekła i wzruszająca. Taka, po której trudniej patrzeć na Warszawę tymi samymi oczami.
