Opis
Tom I: 1974 r. – 379 str.
Tom II: 1974 r. – 472 str.
Tom III: 1974 r. – 462 str.
Tom IV: 1974 r. – 522 str.
Tom V: 1974 r. – 534 str.
Tom VI: 1974 r. – 434 str.
Tom VII: 1974 r. – 422 str.
Tom VIII: 1974 r. – 469 str.
Tom IX:1976 r. – 371 str.
Do najbardziej znanych opowieści Księgi zaliczają się te: o Sindbadzie, Ali Babie, Aladynie, o latającym dywanie. W bajkach tłoczno jest od demonów, dżinnów, widm i straszydeł, choć głównymi bohaterami są zwykle mieszkańcy pałaców: kalifowie, wezyrowie i eunuchowie strzegący królewskich haremów. Narratorką wszystkich opowieści i jednocześnie bohaterką ramowej historii jest Szeherezada. Zbiór bajek, podań, legend, opowieści, nowel i anegdot zwany „Księgą tysiąca i jednej nocy”, jest to ludowa literatura arabska, cieszy się olbrzymią popularnością nie tylko w krajach arabskich, ale też i na Zachodzie. Najstarszy zbiór wschodnich opowiadań, liczy XII wieków istnienia. Kto był autorem tego zbioru i jak wyglądało jego powstanie? Chyba najtrafniej odpowiada na to pytanie Mia I. Gerhardt, która podsumowując w swym doskonałym studium „Księgi tysiąca i jednej nocy” rezultaty prac badawczych, prowadzonych nad tym dziełem od niemal 150 lat, określa je jako „księgę bez autora”, lub „księgę, której autorem jest legion”.
